Het is mogelijk dat de oorsprong van Shiva in het hindoe pantheon ligt in een pre-Vedische traditie. De Indus-vallei in het huidige Pakistan\/Afghanistan en Noord-India was de thuisbasis van de Harappa-beschaving. Deze mensen aanbaden een godheid bekend als Rudra. Rudra was een wraakzuchtige stormgod en werd niet als een belangrijke godheid beschouwd. Later kreeg Rudra de bijnaam Shiva, wat ‘vriendelijk’ of ‘de gunstige’ betekent.<\/p>\n\n\n\n
<\/p>\n\n\n\n <\/p>\n\n\n\n Gedurende de Vedische periode verschijnen variaties op het thema van Rudra. Tegen het einde van deze periode lijkt hij aan populariteit te hebben gewonnen. Dit kunnen we aannemen omdat de Atharvaveda aanzienlijk meer melding maakt van Rudra dan de Rig Veda.<\/p>\n\n\n\n In de Yajurveda en de Atharvaveda zien we Shiva bij vele namen genoemd. Toch wordt hij nog steeds aangeroepen als Rudra en gesmeekt om de schade door natuurrampen te verlichten. Dit suggereert een groeiende populariteit. In sommige hymnen verwijzen de namen die gebruikt worden voor Shiva echter naar verschillende goden. Dit duidt op enige ambigu\u00efteit over zijn identiteit en tegelijkertijd op een samenbrenging van meerdere godheden in \u00e9\u00e9n identiteit.<\/p>\n\n\n\n Vervolgens bloeide de populariteit van en liefde voor Rudra als Shiva op. Hij werd algemener bekend als Shiva. Uiteindelijk werd Rudra bekend als een van de 7 voornaamste hypostasen van Shiva.<\/p>\n\n\n\n <\/p>\n\n\n\n “Omdat U van de Brandplaats houdt, heb ik een Brandplaats van mijn hart gemaakt – Opdat U, Donkere, jager van de Brandplaats, Uw eeuwige dans kunt dansen.”<\/strong><\/p>\n\n\n\n <\/p>\n\n\n\n De godheid Shiva trad in verschillende vormen toe tot verschillende tradities. De Puranas beschrijven Heer Shiva als de derde van drie primaire godheden die het ontstaan en vergaan van alle verschijnselen beschrijven.<\/p>\n\n\n\n In deze visie slaat Brahma, de schepper, op zijn trom, het ritme van de schepping. Vishnu, zijn fluit spelend, onderhoudt de activiteiten van oorzaak en gevolg. Shiva bestuurt de ontbinding van activiteit en de heropname van de gerelateerde energie\u00ebn in hun bron. Het pure bewustzijn waarvan alle vormen slechts uitdrukkingen zijn.<\/p>\n\n\n\n In deze visie is Brahman of Parabrahman de hoogste of uiteindelijke, ultieme essentie van de werkelijkheid. Brahma, Vishnu en Shiva zijn meer als functies van die essentie.<\/p>\n\n\n\n Uit deze drievuldigheid, aangeduid als de Trimurti, ontwikkelden zich 2 grote tradities, nu twee van de hoofdtradities die vallen onder de brede paraplu van ‘het hindoe\u00efsme’. Dit zijn Shaivisme, volgelingen van Shiva die Shiva zien als de essentie van de werkelijkheid, en Vaishnavisme, volgelingen van Vishnu die Vishnu zien als de essentie van de werkelijkheid. Om onbekende redenen ontwikkelde Brahma nooit een sterke aanhang en bestaat er geen Brahma\u00efsme.<\/p>\n\n\n\n <\/p>\n\n\n\n![\"\"](\"https:\/\/mypalmleaf.com\/wp-content\/uploads\/2022\/08\/DALL\u00b7E-2024-09-25-21.42.11-A-divine-depiction-of-Shiva-glowing-with-a-radiant-blue-aura-sitting-in-a-serene-temple-with-an-open-view-of-mountains-and-a-flowing-river-in-the-ba.webp\")
<\/figure>\n\n\n\nShiva in de Vedische Religie<\/strong><\/h2>\n\n\n\n
Shiva was geen bekende of populaire godheid in de Vedische periode. Hij wordt zeer losjes aangehaald in de Rig Veda, alleen in zijn vorm als Rudra. Hier verschijnt Rudra alleen in zijn negatieve aspecten als godheid van ziekte, pest, dood en rampspoed.<\/p>\n\n\n\n