{"id":161134,"date":"2022-01-01T11:48:00","date_gmt":"2022-01-01T06:18:00","guid":{"rendered":""},"modified":"2026-07-29T13:53:40","modified_gmt":"2026-07-29T08:23:40","slug":"pl-the-life-and-teaching-of-sri-ramana-maharshi-pt-1-his-life","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/mypalmleaf.com\/pl\/pl-the-life-and-teaching-of-sri-ramana-maharshi-pt-1-his-life\/","title":{"rendered":"Zycie i nauczanie Sri Ramany Maharshiego Cz.1: Jego zycie"},"content":{"rendered":"\n

<\/a><\/a><\/a><\/a><\/a><\/a><\/a><\/a><\/a><\/p>\n\n\n\n

Nauki o niedualnosci i praktyka samopoznania sa dzis niezwykle popularne. Istnieja dziesiatki nauczycieli prowadzacych wylacznie satsangi. Kazdy z nich promuje styl duchowego dociekania zainspirowanego zyciem i nauczaniem Sri Ramany Maharshiego.<\/p>\n\n\n\n

Sri Ramana Maharshi jest bez watpienia jednym z najbardziej wplywowych nauczycieli duchowych naszych czasow. Wielu twierdziloby nawet, ze jest jednym z najbardziej wplywowych nauczycieli duchowych wszech czasow.<\/p>\n\n\n\n

Jednym z najbardziej znanych sposrod tych nauczycieli jest Sri Mooji Baba. Mooji jest uczniem Papajiego, ktory sam byl bezposrednim uczniem Sri Ramany.<\/p>\n\n\n\n

Kim jest Sri Ramana Maharshi?
Bhagavan Sri Ramana Maharshi urodzil sie jako Venkataraman Iyer 30 grudnia 1879 roku.<\/p>\n\n\n\n

Jego przeslanie bylo niezwykle proste, bezposrednie i jasne. Nikt nie jest w stanie przecenic znaczenia zycia i nauczania Sri Ramany Maharshiego. Jego aktualnosc i wage dla wspolczesnych poszukiwan duchowych mozna porownac jedynie do znaczenia Buddy. Wyozyl gleboke i \u2014 co najwazniejsze \u2014 wyjatkowo przystepne nauki o samopoznaniu.<\/p>\n\n\n\n

Ramana przez wieksza czesc swojego zycia prawie w ogole nie mowil. Wolal bezposrednie przekazywanie madrosci poprzez swą milczacą obecnosc. Jednak jego uczniowie zapisywali to, co rzadko mowil. Sporzadzali kopie jego pism i zestawiali wiele ksiag jego nauk.<\/p>\n\n\n\n\n\n

ZYCIE BHAGAVANA RAMANY<\/path><\/path><\/path><\/path><\/path><\/span><\/p>\n\n\n\n

Wedlug wszelkich relacji, w tym jego wlasnej, byl bardzo zwyklym dzieckiem. Nie wykazywa\u0142 zadnych szczegolnych sklonnosci duchowych. Jednak w mlodym wieku 16 lat mlodego Venkataramana ogarn\u0105\u0142 nagly strach przed smiercia.<\/p>\n\n\n\n

Ten strach zapoczatkowal gleboki proces dociekania natury tego, co umiera. Z kolei to dociekanie doprowadzilo do bezposredniego, doswiadczalnego zrozumienia tego, co nie umiera \u2014 tzn. ducha, czyli czystego (nieuwarunkowanego) „Jestem”.<\/p>\n\n\n\n

To doswiadczenie poczucia „Ja” stalo sie centralnym i jedynym przedmiotem nauk Bhagavana Ramany.<\/p>\n\n\n\n

O JEGO PRZEBUDZENIU<\/p>\n\n\n\n

„Pewnego dnia siedzialem sam na pierwszym pietrze domu mojego wuja. Bylem w zwyklym zdrowiu. Rzadko chorowalem. Bylem twardym spiochem. … Tego dnia, siedzac tam samotnie, nic nie dolegatlo mojemu zdrowiu. Lecz nagly i nieomylny strach przed smiercia mnie ogarna\u0142. Poczulem, ze mam umrzec.<\/p>\n\n\n\n

PIERWSZE SAMOPOZNANIE<\/p>\n\n\n\n

Dlaczego tak poczulem, nie mozna teraz wyjasnic zadnymi odczuciami w moim ciele. Nie potrafilem tez wtedy tego sobie wytlumaczyc. Nie trudzilem sie jednak ustaleniem, czy strach byl uzasadniony. Poczulem: „Mam umrzec” i natychmiast zabralem sie do myslenia, co powinienem zrobic. Nie mialem ochoty radzic sie lekarzy, starszych ani nawet przyjaciol. Czylem, ze sam musze rozwiazac ten problem tu i teraz.<\/p>\n\n\n\n

Wstrzas wywolany strachem przed smiercia natychmiast mnie introspekyjnie „zawrocil ku wnetrzezu”.<\/p>\n\n\n\n

Powiedzialem sobie w mysli, tzn. bez wypowiadania slow: „Oto nadeszla smierc. Co to znaczy? Co to jest, co umiera? To cialo umiera.” Natychmiast odgralem scene smierci. Wyciagana\u0142em konczyny i unieruchomialem je, jakby ogarnelo mnie sezenie posmiertne. Nasladowalem trupa, by nadac moim dalszym dociekaniom pozory rzeczywistosci.<\/p>\n\n\n\n

Wstrzymalem oddech i zacisnalem usta, mocno sciskajac wargi, by zaden dzwiek nie mogl sie wymknac. Niech slowo „Ja” ani zadne inne slowo nie zostanie wypowiedziane! „A wiec” \u2014 powiedzialem sobie \u2014 „to cialo jest martwe. Zostanie sztywno zaniesione na miejsce kremacji i tam spalone i zamienione w popiol. Lecz czy ze smiercia tego ciala umar\u0142o „Ja”? Czy cialem jest „Ja”? To cialo jest milczace i bezwladne. A jednak czuje pelna sile swej osobowosci, a nawet dzwiek „Ja” wewnatrz siebie \u2014 osobno od ciala.<\/p>\n\n\n\n

OBJAWIENIE<\/p>\n\n\n\n

Zatem „Ja” jestem duchem, bytem przekraczajacym cialo. Materialne cialo umiera, lecz duch je przekraczajacy nie moze byc przez smierc tkniety. Jestem zatem niesmiertelnym duchem.”<\/p>\n\n\n\n

To wszystko nie bylo jedynie procesem intelektualnym, lecz rozblyslo przede mna zywo jako zywa prawda \u2014 cos, co postrzeglem bezposrednio, niemal bez zadnego rozumowania. „Ja” bylo czyms bardzo realnym, jedyna rzeczywista rzecza w tym stanie, a wszelka swiadoma aktywnosc zwiazana z moim cialem skupiala sie wokol tego. „Ja”, czyli moje „Ja”, od tamtej chwili nieprzerwanie przyciagalo uwage swoja potezna fascynacja. Strach przed smiercia zniknal raz na zawsze. Pochloniecie przez Jazn trwa od tej chwili nieprzerwanie do dzis. Inne mysli moga pojawiac sie i znikac jak rozne nuty muzyka, lecz „Ja” trwaniczym podstawowy ton sruti, ktory towarzyszy wszystkim innym nutom i zlewa sie z nimi.<\/p>\n\n\n\n

Niezaleznie od tego, czy cialo mowilo, czytalo czy zajmowalo sie czykolwiek innym, wciaz bylem skupiony na „Ja”.”<\/p>\n\n\n\n

Fragment zaczerpniety z ksiazki ’Ramana Maharshi: His Life’ autorstwa Gabrielle Ebert<\/a><\/p>\n\n\nn

\"Sri<\/figure>\n\n\n\n

ZYCIE PO PRZEBUDZENIU<\/p>\n\n\n\n

To niezwykle doswiadczenie wywar\u0142o przemozny wplyw na mlodego Ramane. Szesc tygodni po tym zdarzeniu wzial ostatnie 5 rupii, jakich dotkn\u0105\u0142 w swoim zyciu. Opuscil dom rodzicow i wyruszyl na poszukiwanie swietej gory zwanej Arunachala.<\/p>\n\n\n\n

Gdy dotarl do Arunachali, przestal mowic (i nie wypowiedzial ani slowa przez ponad 10 lat). Z poczatku siedzial w swiatyniach u stop gory, pochloniety medytacja.<\/p>\n\n\n\n

W koncu przenioss sie do jaskini na zboczu gory zwanej Virupaksha. Pozostal tam, medytujac przez okolo 20 lat. Zycie i nauczanie Sri Ramany Maharshiego gleboko odzwierciedla to oddanie medytacji nad prawda rzeczywistosci.<\/p>\n\n\n\n

„Patrz, stoi tam [Arunachala] jakby bezrozumna. Tajemnicze sa jej dzialania, przekraczajace wszelkie ludzkie rozumienie. Od mego bezmyslnego dziecinstwa ogrom Arunachali jasnil w mojej swiadomosci, lecz nawet gdy dowiedzialem sie od kogos, ze to tylko Tiruvannamalai, nie pojalem jej znaczenia. Gdy uciszyla moj umysl i przyciagnela mnie ku sobie, a ja sie zblizylm, zobaczylem, ze jest absolutnym spokojem.”<\/h2>\n\n\n\n

– Sri Ramana Maharshi – O Arunachali<\/p>\n\n\n\n

Dostrzegajac wyjatkowy stan mlodego Venkataramana, wokol niego zaczela gromadzic sie pewna liczba sadhusow. Dbali o jego potrzeby cielesne, podczas gdy on pozostawal pochloniety glebbokimi stanami medytacyjnymi. Siedzieli tez z nim w milczeniu i czerpali wielka inspiracje i zrozumienie z glebii jego milczacej obecnosci.<\/p>\n\n\n\n\n\n

Kim jestem? Nie cialem, bo ono sie rozklada; nie umyslem, bo mozg rozlozy sie razem z cialem; nie osobowoscia ani emocjami, bo one rowniez znikna wraz ze smiercia.<\/h2>\n\n\n\n

– Sri Ramana Maharshi<\/p>\n\n\n\n

Ramana medytowal niemal nieprzerwanie, nie mowiac przez okolo 10 lat. W tym czasie jego slawa zaczela sie szerzyc. Wkrotce praktycy duchowi podrozowali dlugie dystanse, by spedzic czas w obecnosci milczacego mecdca.<\/p>\n\n\n\n

Ramana od czasu do czasu odpowiadal na pytania na pismie. Jedna z wczesnych sesji pytan i odpowiedzi z milczacym medcem zostala zapisana i opublikowana jako ksiazka „Kim jestem?”.<\/p>\n\n\n\n

Ganapati Muni zwrocil sie do Sri Ramany po nauki duchowe. Otrzymawszy nauki o samopoznaniu, Ganapati byl gleboko poruszony. Nastepnie nadal milczacemu medcowi imie Sri Bhagavan Ramana Maharshi. Od tej pory byl on znany pod tym imieniem.<\/p>\n\n\n\n

PIERWSZE MOWIONE NAUCZANIE SRI RAMANY<\/p>\n\n\n\n

Gdy Ganapati Muni po raz pierwszy odwiedzil jaskini\u0119 Sri Ramany, zadal pytanie o tapas, dyscypline jogiczna.<\/p>\n\n\n\n

„Wszystko, co powinienem przeczytac, przeczyta\u0142em. Nawet Vedanta Sastra [swiete pisma Vedanty] w pelni zrozumialem. Praktykowalem jape do woli. A jednak do tej pory nie zrozumialem, czym jest tapas. Dlatego szukam schronienia u twoich stop. Prosze, oswiec mnie co do natury tapas.”<\/p>\n\n\n\n

Przez 15 minut Sri Ramana patrzyl w milczeniu w oczy Ganapati Muniego, zgodnie ze swym zwyklym stylem nauczania przez milczacy przekaz. Jednak zdenerwowany Ganapati Muni nie byl w stanie przyjac nauki i bagal Sri Ramane o dalsza pomoc.<\/p>\n\n\n\n

Bhagavan Ramana odpowiedzial:<\/p>\n\n\n\n

„Jesli obserwuje sie, skad bierze sie to wyobrazenie 'Ja’, umysl zostanie pochloniety przez to zrodlo. To jest tapas. Jesli powtarza sie mantre i kieruje uwage na zrodlo, z ktorego dzwiek mantry sie wy\u0142ania, umysl zostanie pochloniety przez to zrodlo. To jest tapas.”<\/p>\n\n\n\n

Byl to pierwszy raz, gdy Sri Ramana odpowiedzial na pytanie slowami mowionymi.<\/p>\n\n\nn

\n