Życie i Nauczanie Sri Ramany Maharshiego cz.3: Jego Metoda

\\n

\\n\\n\\n\\n

Życie Bhagavana Sri Ramany Maharshiego jest zachwycającym przykładem życia w służbie prawdzie. Co więcej, istnieje metoda samobadania Sri Ramany Maharshiego. Nauka, która wywarła głęboki wpływ na ten świat. Tak głęboki, że nie widzieliśmy jeszcze szczytu tej fali. Wprowadzenie tego nauczania do szerszego świata stworzyło pewnego rodzaju duchową falę uderzeniową. Falę, która będzie trwać w przyszłości. Podobnie jak nauki Buddy.

\\n\\n\\n\\n

Czym jest Metoda Samobadania Sri Ramany?
Podstawowym nauczaniem, które Sri Ramana oferował nieustannie, jest powszechnie znana metoda samobadania Sri Ramany Maharshiego.

\\n\\n\\n\\n

Jest to zasadniczo metoda bezpośredniego badania rzeczywistej (w przeciwieństwie do zakładanej) natury poczucia jaźni. Bezpośrednie postrzeganie, czyli doświadczalna wiedza o istotnej naturze Jaźni, jest znana jako Moksha, wyzwolenie.

\\n\\n\\n\\n

Ta prosta metoda nie jest unikalna dla Sri Ramany. Istnieją bowiem teksty mające co najmniej 3500 lat, które mówią o samobadaniu. Jednak co niezwykłe, Bhagavan Ramana odkrył tę metodę wyłącznie z własnego doświadczenia. Bez żadnej wiedzy o tekstach mówiących o tej praktyce.

\\n\\n\\n\\n

Równie niezwykły jest stopień bezpośredniości i prostoty, z jaką Sri Ramana przedstawiał tę metodę. Bez wysiłku integrował i dostosowywał to nauczanie, aby pasowało do życia, aktualnych praktyk duchowych i zainteresowań każdego, kto do niego przychodził.

\\n\\n\\n\\n

„Dla wszystkich myśli źródłem jest myśl ‘Ja’. Umysł połączy się jedynie poprzez samobadanie ‘Kim jestem?’ Myśl ‘Kim jestem?’ zniszczy wszystkie inne myśli i w końcu unicestwi również siebie. Jeśli pojawią się inne myśli, nie próbując ich kończyć, należy pytać, do kogo ta myśl się pojawiła. Co to ma znaczenie, ile myśli się pojawia? Gdy każda myśl się pojawia, należy być czujnym i pytać, do kogo ta myśl należy. Odpowiedź brzmi: ‘do mnie’. Jeśli pytasz ‘Kim jestem?’, umysł wróci do swojego źródła (lub skąd wypłynął). Myśl, która się pojawiła, również zatonie. Im więcej będziesz tak praktykować, tym bardziej wzrośnie moc umysłu, by trwać w swoim źródle.”

\\n\\n\\n\\n

– Sri Ramana Maharshi

\\n\\n\\n\\n

\\n\\n\\n\\n

Samobadanie
Metoda samobadania Sri Ramany Maharshiego jest dość prosta. Po pierwsze, stajemy się ciekawi natury tego, co jest świadome naszych myśli, percepcji itp. Cokolwiek jest świadome treści naszego doświadczenia, jest tym, co nazywamy ‘Ja’.

\\n\\n\\n\\n

Następnie zauważ jakość swojej uwagi. Zauważ, kiedy twoja uwaga zostaje wciągnięta w obraz mentalny. Wyobrażasz sobie, jak myjesz naczynia, być może czując niechęć do tego. Albo wyobrażasz sobie spacer w parku i poczucie wolności, siedząc przy biurku, znudzony w pracy. Mentalnie powtarzasz kłótnię, którą miałeś z małżonkiem 2 tygodnie temu.

\\n\\n\\n\\n

W każdym z tych scenariuszy poczucie siebie (to, co jest świadome obrazów, uczuć, percepcji) utożsamia się z obrazami, które pojawiają się i znikają. Możemy zatem powiedzieć, że jesteśmy ‘zagubieni’ w ‘projekcjach’ siebie, w naszych umysłach.

\\n\\n\\n\\n

Zatem, zauważając to, jesteśmy instruowani, by ‘poddać się’, czyli puścić ograniczoną opowieść o sobie. W końcu, czyniąc to, możemy doświadczalnie spocząć w świadomości naszej prawdziwej Jaźni.

\\n\\n\\n\\n

Wierząc, że obrazy i towarzyszące im uczucia definiują ‘nas’, jesteśmy ograniczeni. Zasadniczo nieświadomi istoty naszego bytu. Kim ‘naprawdę’ jesteśmy, gdy pozbawieni jesteśmy wiary w ograniczoną, mentalną wersję siebie.

\\n\\n\\n\\n

„Istnieją dwa sposoby osiągnięcia poddania się. Jeden to patrzenie w źródło ‘Ja’ i wtapianie się w to źródło. Drugi to odczuwanie ‘Jestem bezsilny, Bóg jest jedyną wszechmocną potęgą i poza całkowitym oddaniem się Jemu, nie ma dla mnie innego środka bezpieczeństwa’, a tym samym stopniowe rozwijanie przekonania, że tylko Bóg istnieje, a ego nie ma znaczenia. Obie metody prowadzą do tego samego celu. Całkowite poddanie się to inna nazwa jnany lub wyzwolenia.”

\\n\\n\\n\\n

– Sri Ramana Maharshi

\\n\\n\\n\\n

Podstawowe nauczanie Bhagavana Ramany polega na uznaniu istotnej, nie wyobrażonej natury własnej Jaźni. Metoda samobadania Ramany Maharshiego, opisana powyżej, jest główną metodą, którą oferował w celu ułatwienia tego.

\\n\\n\\n\\n

Jednak dla bardziej dojrzałych poszukiwaczy istnieje inna, jeszcze prostsza metoda. Metoda ‘poddania się’. Dojrzali duchowi poszukiwacze to ci, którzy praktykowali. I w rezultacie skosztowali, przynajmniej przez chwilę, natury Jaźni.

\\n\\n\\n\\n

Kiedy ten wskaźnik staje się doświadczalny, zaczyna kwitnąć pewne zaufanie. Doświadczenie staje się niezachwianą wiarą. Ta wiara może być nazwana miłością. Miłością do istoty bycia.

\\n\\n\\n\\n

Kiedy ta miłość rodzi się w sercu medytującego, staje się (stosunkowo) łatwiej puścić. Może nawet stać się spontaniczną odpowiedzią na tendencję do zapadania się w myśli i identyfikację. W tym sensie, ilekroć praktykujący zauważa rozproszenie, pojawia się również intensywne pragnienie powrotu do spokoju i ciszy samoświadomości. Przeważa to nad jakimkolwiek zainteresowaniem podążaniem za bezsensowną myślą. Wtedy emocjonalne zainteresowanie podtrzymywaniem myśli spontanicznie odpuszcza.

\\n\\n\\n\\n

\\nhttps://www.youtube.com/watch?v=2MLyBqu27eE\\n

\\n\\n\\n\\n

Pytający: Poddanie się jest niemożliwe.
Ramana: Tak, całkowite poddanie się jest niemożliwe na początku. Częściowe poddanie się jest z pewnością możliwe dla wszystkich. Z biegiem czasu doprowadzi to do całkowitego poddania się.

\\n\\n\\n\\n

P: Częściowe poddanie się – cóż – czy może odwrócić przeznaczenie?
R: O, tak! Może.

\\n\\n\\n\\n

P: Jak mogę osiągnąć ten spokój umysłu?
R: Poprzez oddanie i poddanie się.

\\n\\n\\n\\n

P: Jak uzyskać Łaskę?
R: Podobnie jak uzyskanie Jaźni.

\\n\\n\\n\\n

P: Jak praktycznie to zrobić?
R: Przez samooddanie.

\\n\\n\\n\\n

P: Czy Sri Bhagavan może nam pomóc urzeczywistnić Prawdę?
R: Pomoc jest zawsze dostępna.

\\n\\n\\n\\n

P: Nie odczuwam tej zawsze obecnej pomocy.
R: Poddaj się, a ją znajdziesz.

\\n\\n\\n\\n

Pytanie: Jak można osiągnąć zaprzestanie aktywności (nivritti) i spokój umysłu pośród obowiązków domowych, które mają naturę ciągłej aktywności? Bhagavan Sri Ramana Maharshi: Ponieważ działania mądrego człowieka istnieją tylko w oczach innych, a nie w jego własnych, choć może on wykonywać ogromne zadania, w rzeczywistości nic nie robi. Dlatego jego działania nie stoją na przeszkodzie bezczynności i spokojowi umysłu. Bo zna prawdę, że wszystkie działania mają miejsce jedynie w jego obecności i że on nic nie robi. Dlatego pozostanie jako cichy świadek wszystkich zachodzących działań.

\\n\\n\\n\\n

ŚCIEŻKA GOSPODARZA DOMOWEGO

\\n\\n\\n\\n

Istnieje wiele przykładów w naukach Sri Ramany Maharshiego ukazujących adaptowalność jego przesłania. Po pierwsze, jasne jest, że Sri Ramana nie widział sprzeczności między posiadaniem pracy i rodziny a praktyką duchową. Oczywiste jest również, że nie cenił szczególnie drogi wyrzeczenia ponad drogą gospodarza domowego.

\\n\\n\\n\\n

Warto również zauważyć, że ilekroć był pytany, zniechęcał gospodarzy domowych do składania ślubów wyrzeczenia. Widzimy zatem, że Bhagavan Ramana był naprawdę zainteresowany tylko i nauczał jedynie środków bezpośredniego rozpoznania Jaźni. Nie była potrzebna żadna inicjacja, zewnętrzne zobowiązanie, mantra ani żaden szczególny rodzaj ślubu lub zewnętrznego wyrzeczenia.

\\n\\n\\n\\n

Rzeczywiście, z Ramaną rzeczy te nie były nawet możliwe. Odmówił oferowania jakiegokolwiek rodzaju formalnej inicjacji. Sri Ramana zawsze zachęcał tych, którzy przychodzili do niego po radę, do podążania za tym, co naturalne i prawdziwe w ich życiu.

\\n\\n\\n\\n

Oferował podstawową instrukcję. Na prośbę wyjaśniał wątpliwości i zamieszanie. Pomagał doskonalić rozumienie swoich uczniów. Jednak jeśli chodzi o życiowe porady i wskazówki, kierował ludzi ku nim samym. Prawdopodobnie wolał ufać wrodzonej mądrości Jaźni, która przejawia się w każdej istocie. I pragnął, by jego naśladowcy uczyli się tego samego.

\\n\\n\\n\\n

GOSPODARZ DOMOWY, WYRZECZONY? TO TYLKO MYŚLI

\\n\\n\\n\\n

„ZAPYTANY: ‘Jak grihastha (gospodarz domowy) ma się w schemacie Moksha (wyzwolenia)?’ Bhagavan powiedział: ‘Dlaczego uważasz, że jesteś grihaszthą? Jeśli wyjdziesz jako sannyasi (asceta), podobna myśl, że jesteś sannyasim, będzie cię prześladować. Niezależnie od tego, czy pozostaniesz w gospodarstwie domowym, czy wyrzekniesz się go i pójdziesz do lasu, twój umysł idzie z tobą. Ego jest źródłem wszelkich myśli. Tworzy ciało i świat oraz sprawia, że myślisz, że jesteś grihaszthą.

\\n\\n\\n\\n

Jeśli wyrzekniesz się świata, zastąpi to jedynie myśl sannyasiego myślą o grihaszcie, a środowisko lasu środowiskiem gospodarstwa domowego. Ale przeszkody mentalne nadal będą obecne. Nawet wzrastają w nowym otoczeniu. Zmiana środowiska nic nie pomoże. Przeszkodą jest umysł. Musi zostać przezwyciężony zarówno w domu, jak i w lesie. Jeśli możesz to zrobić w lesie, dlaczego nie w domu? Dlatego dlaczego zmieniać swoje środowisko? Twoje wysiłki mogą być czynione nawet teraz – w jakimkolwiek środowisku teraz jesteś. Środowisko nigdy nie zmieni się zgodnie z twoim pragnieniem’.

\\n\\n\\n\\n

TWOJE ŻYCIE NIE PRZESZKADZA TWOJEJ PRAKTYCE DUCHOWEJ

\\n\\n\\n\\n

Dlaczego twoje zajęcie lub obowiązki w życiu miałyby przeszkadzać twojemu duchowemu wysiłkowi? Na przykład istnieje różnica między twoimi działaniami w domu a w biurze. W działaniach biurowych jesteś oderwany i dopóki wykonujesz swój obowiązek, nie dbasz o to, co się dzieje, ani czy przynosi to zysk lub stratę pracodawcy. Ale twoje obowiązki domowe są wypełniane z przywiązaniem i cały czas niepokoją cię pytania, czy przyniosą korzyść czy niekorzyść tobie i twojej rodzinie. Możliwe jest wykonywanie wszystkich czynności życiowych z oderwaniem i uznawanie tylko Jaźni za rzeczywistą.

\\n\\n\\n\\n

Błędem jest sądzić, że jeśli ktoś jest utrwalony w Jaźni, obowiązki życiowe nie będą właściwie wypełniane. To jak aktor. Ubiera się, gra, a nawet odczuwa rolę, którą odgrywa, ale wie, że w rzeczywistości nie jest tą postacią, lecz kimś innym w prawdziwym życiu. W ten sam sposób, dlaczego świadomość ciała lub odczucie ‘jestem ciałem’ miałoby cię niepokoić, gdy jesteś pewien, że nie jesteś ciałem, lecz Jaźnią. Nic, co robi ciało, nie powinno cię wstrząsnąć z trwania w Jaźni. Takie trwanie nigdy nie będzie przeszkadzać właściwemu i skutecznemu wypełnianiu jakichkolwiek obowiązków ciała, tak samo jak świadomość aktora o jego rzeczywistym statusie w życiu nie przeszkadza mu w odgrywaniu roli na scenie.”

\\n\\n\\n\\n

DLACZEGO METODA SAMOBADANIA SRI RAMANY MAHARSHIEGO JEST TAK WAŻNA DZIŚ?

\\n\\n\\n\\n

Przesłanie Sri Ramany Maharshiego jest naprawdę ponadczasowe. W jego nauczaniu prawie nie ma odniesień do żadnego systemu lub kontekstu kulturowego. Nie wymaga też wiary w bóstwo ani czytania konkretnego tekstu. Rzeczywiście, podstawowe założenia praktyki są proste. Można je logicznie zrozumieć po chwili refleksji nad własnym doświadczeniem.

\\n\\n\\n\\n

Istnieje prosty, bezpośredni fokus na najistotniejszym aspekcie każdej duchowej podróży. Mianowicie, zapomnij o tym, czym nie jesteś, pamiętaj, czym naprawdę jesteś.

\\n\\n\\n\\n

Sprawia to, że jego przesłanie jest nie tylko istotne w każdym czasie, każdej kulturze itp. Ale jak nawet sam Sri Ramana pokazał poprzez swoje wskazówki, to przesłanie jest istotą wszystkich praktyk. Może zatem być włączone i wnosić głębię do Hatha Jogi, chrześcijańskiej modlitwy, śpiewu mantr lub zasadniczo każdej innej formy praktyki duchowej.

\\n\\n\\n\\n

SAMODZIELNA PRAKTYKA, ZGODNA Z KAŻDĄ CHWILĄ ŻYCIA

\\n\\n\\n\\n

Innym ważnym aspektem jest to, że jest to forma praktyki duchowej, która stoi samodzielnie. Nie wymaga specjalnych ani skomplikowanych technik oddechowych. Nie są wymagane wizualizacje. Nawet zewnętrzne rozproszenia, takie jak dźwięki czy rozmowy, mogą być łatwo włączone do praktyki.

\\n\\n\\n\\n

Wystarczy jedynie pozwolić, by uwaga spoczęła w bliskości ze źródłem działań, słów, percepcji. To oczywiście łatwiej powiedzieć niż zrobić. Jednak z praktyką można nauczyć się tej postawy.

\\n\\n\\n\\n

Dlatego ta praktyka jest być może jedną z najbardziej odpowiednich form praktyki dla naszej współczesnej epoki. Bo zaledwie 20 minut formalnej praktyki może prowadzić do doświadczalnego zrozumienia praktyki. Następnie wystarczy powracać do tej postawy jak najczęściej przez cały dzień.

\\n\\n\\n\\n

Przypominają nam przede wszystkim, że łaska jest nam dostępna. Że wskazówki i wsparcie są zawsze dostępne. I przypominają nam, byśmy ufali. Ufali w możliwość Miłości, Prawdy i Wolności jako żywych rzeczywistości na tej ziemi.

\\n\\n\\n\\n

W szczególności praktyka puj zalecanych w liściach ułatwia szczególny rodzaj połączenia. Takiego, które tworzy się między poszukiwaczem a bóstwem.

\\n\\n\\n\\n

\\n