Het leven en de leer van Sri Ramana Maharshi Deel 3: Zijn methode

\n

\n\n\n\n

Het leven van Bhagavan Sri Ramana Maharshi is een verbluffend voorbeeld van een leven in dienst van de waarheid. Maar er is nog meer: de methode van zelfinquiry van Sri Ramana Maharshi. Een leerstelling die een diepe invloed heeft gehad op deze wereld. Zo groot zelfs dat we het hoogtepunt van de golf nog niet hebben gezien. De introductie van deze leer aan de bredere wereld heeft een soort spirituele schokgolf gecreëerd. Een golf die de toekomst in zal blijven gaan. Vergelijkbaar met de leer van de Boeddha.

\n\n\n\n

Wat is de methode van zelfinquiry van Sri Ramana?
De primaire leer die Sri Ramana voortdurend aanbood, staat algemeen bekend als de methode van zelfinquiry van Sri Ramana Maharshi.

\n\n\n\n

Dit is in wezen een methode om direct te onderzoeken naar de werkelijke (in tegenstelling tot veronderstelde) aard van het gevoel van zelf. Directe waarneming, of ervaringskennis, van de essentiële aard van het Zelf, staat bekend als Moksha, bevrijding.

\n\n\n\n

Deze eenvoudige methode is niet uniek voor Sri Ramana. Er zijn zelfs teksten van minstens 3500 jaar oud die over zelfinquiry spreken. Maar wat opmerkelijk is, is dat Bhagavan Ramana deze methode puur uit zijn eigen ervaring heeft onthuld. Zonder enige kennis van de teksten die over deze praktijk spreken.

\n\n\n\n

Ook opmerkelijk is de mate van directheid en eenvoud waarmee Sri Ramana deze methode presenteerde. Hij integreerde en paste deze leer moeiteloos aan aan het leven, de huidige spirituele praktijken en de interesses van iedereen die naar hem kwam.

\n\n\n\n

“Voor alle gedachten is de bron de ‘ik’-gedachte. De geest zal alleen samensmelten door zelfinquiry ‘Wie ben ik?’ De gedachte ‘Wie ben ik?’ zal alle andere gedachten vernietigen en uiteindelijk zichzelf ook doden. Als er andere gedachten opkomen, moet men, zonder ze te proberen te voltooien, onderzoeken aan wie deze gedachte is opgekomen. Wat maakt het uit hoeveel gedachten er opkomen? Naarmate elke gedachte opkomt, moet men waakzaam zijn en vragen aan wie deze gedachte zich voordoet. Het antwoord zal zijn ‘aan mij’. Als u onderzoekt ‘Wie ben ik?’ zal de geest terugkeren naar zijn bron (of waar hij vandaan kwam). De gedachte die opkwam zal ook onderdompelen. Naarmate u zo meer en meer oefent, neemt de kracht van de geest toe om als zijn bron te blijven.”

\n\n\n\n

– Sri Ramana Maharshi

\n\n\n\n

\n\n\n\n

Zelfinquiry
De methode van zelfinquiry van Sri Ramana Maharshi is vrij rechtlijnig. Ten eerste, nieuwsgierig worden naar de aard van datgene wat zich bewust is van uw gedachten, percepties, enzovoort. Wat het ook is dat zich bewust is van de inhoud van uw ervaring, dat is wat u aanduidt als ‘ik’.

\n\n\n\n

Merk dan de kwaliteit van uw aandacht op. Merk op wanneer uw aandacht verstrikt raakt in een mentaal beeld. U stelt zich voor dat u afwas doet, misschien met een gevoel van wrok daarvoor. Of u stelt u voor dat u in een park loopt en u vrij voelt terwijl u aan uw bureau zit, verveeld op het werk. U herhaalt mentaal een ruzie die u 2 weken geleden had met uw partner.

\n\n\n\n

In elk van deze scenario’s is het gevoel van uzelf (datgene wat zich bewust is van de beelden, gevoelens, percepties) geïdentificeerd met de beelden die verschijnen en verdwijnen. Zo kunnen we zeggen dat we ‘verloren’ zijn in ‘projecties’ van onszelf, in onze geesten.

\n\n\n\n

Aldus, dit bemerkend, worden we geïnstrueerd te ‘overgeven’, of het beperkte verhaal van onszelf los te laten. Tenslotte kunnen we, door dit te doen, ervaringsmatig tot rust komen in het bewustzijn van ons ware Zelf.

\n\n\n\n

Door te geloven dat de beelden en de bijbehorende gevoelens ‘ons’ definiëren, zijn we beperkt. Wezenlijk onbewust van de essentie van ons zijn. Van wie we ‘werkelijk’ zijn als we bevrijd zijn van het geloof in de beperkte, mentale versie van onszelf.

\n\n\n\n

“Er zijn twee manieren om overgave te bereiken. De ene is het kijken in de bron van het ‘ik’ en samenvoegen in die bron. De andere is het voelen van ‘ik ben zelf hulpeloos, God alleen is almachtig en behalve mezelf volledig aan Hem overgeven, is er geen ander middel van veiligheid voor mij’, en zo geleidelijk de overtuiging ontwikkelen dat God alleen bestaat en het ego er niet toe doet. Beide methoden leiden tot hetzelfde doel. Volledige overgave is een andere naam voor jnana of bevrijding.”

\n\n\n\n

– Sri Ramana Maharshi

\n\n\n\n

De basisleerstelling van Bhagavan Ramana is het erkennen van de essentiële, niet de denkbeeldige aard van uw eigen Zelf. De hierboven beschreven methode van zelfinquiry van Ramana Maharshi is de primaire methode die hij aanbood om dit te faciliteren.

\n\n\n\n

Voor meer volwassen zoekers bestaat er echter een andere, nog eenvoudigere methode. De methode van ‘overgave’. Volwassen spirituele zoekers zijn degenen die geoefend hebben. En als gevolg daarvan, althans voor enkele ogenblikken, de aard van het Zelf hebben geproefd.

\n\n\n\n

Zodra deze aanwijzing ervaringsmatig wordt, begint een zeker vertrouwen te ontluiken. Ervaring wordt onwankelbaar geloof. Dit geloof kan liefde worden genoemd. Liefde voor de essentie van het zijn.

\n\n\n\n

Wanneer deze liefde geboren wordt in het hart van de mediteerder, wordt het (relatief) gemakkelijker om los te laten. Het kan zelfs een spontane reactie worden op de neiging om in gedachten en identificatie te vallen. In deze zin, wanneer de beoefenaar de afleiding opmerkt, is er ook een intense verlangen om terug te keren naar de vrede en stilte van zelfbewustzijn. Dit weegt zwaarder dan enig belang bij het volgen van een zinloze gedachte. Dan wordt de emotionele interesse om de gedachte in leven te houden spontaan losgelaten.

\n\n\n\n

\nhttps://www.youtube.com/watch?v=2MLyBqu27eE\n

\n\n\n\n

Vraagsteller: Overgave is onmogelijk.
Ramana: Ja, volledige overgave is in het begin onmogelijk. Gedeeltelijke overgave is zeker voor iedereen mogelijk. In de loop van de tijd zal dat leiden tot volledige overgave.

\n\n\n\n

V: Gedeeltelijke overgave — nu — kan het het lot ongedaan maken?
R: Oh, ja! Dat kan.

\n\n\n\n

V: Hoe kan ik die gemoedsrust verkrijgen?
R: Door toewijding en overgave.

\n\n\n\n

V: Hoe is Genade te verkrijgen?
R: Vergelijkbaar met het verkrijgen van het Zelf.

\n\n\n\n

V: Praktisch gezien, hoe moet dit voor ons gedaan worden?
R: Door zelfovergave.

\n\n\n\n

V: Kan Sri Bhagavan ons helpen de Waarheid te realiseren?
R: Hulp is er altijd.

\n\n\n\n

V: Ik voel de altijd aanwezige hulp niet.
R: Geef u over en u zult het vinden.

\n\n\n\n

Vraag: Hoe kan het staken van activiteit (nivritti) en gemoedsrust bereikt worden te midden van huishoudelijke plichten die van de aard van constante activiteit zijn? Bhagavan Sri Ramana Maharshi: Aangezien de activiteiten van de wijze man alleen in de ogen van anderen bestaan en niet in zijn eigen ogen, hoewel hij misschien immense taken verricht, doet hij werkelijk niets. Daarom staan zijn activiteiten niet in de weg van inactiviteit en gemoedsrust. Want hij kent de waarheid dat alle activiteiten plaatsvinden in zijn louter aanwezig zijn en dat hij niets doet. Vandaar dat hij als de stille getuige zal blijven van alle activiteiten die plaatsvinden.

\n\n\n\n

HET PAD VAN DE HUISHOUDER

\n\n\n\n

In de leerstellingen van Sri Ramana Maharshi zijn er veel voorbeelden van de aanpasbaarheid van zijn boodschap. Ten eerste is het duidelijk dat Sri Ramana geen tegenstelling zag tussen het hebben van een baan en familie, en spirituele praktijk. Het is ook duidelijk dat hij het pad van de renunciaat niet bijzonder waardeerde boven dat van de huishouder.

\n\n\n\n

Het is ook de moeite waard op te merken dat hij huishouders, wanneer hierom gevraagd, zou ontmoedigen om geloften van renunciatie af te leggen. Zo kunnen we zien dat Bhagavan Ramana werkelijk alleen geïnteresseerd was in en alleen het middel van directe herkenning van het Zelf leerde. Geen initiatie, externe toewijding, mantra of enige bijzondere soort gelofte of externe renunciatie was nodig.

\n\n\n\n

Bij Ramana waren zulke dingen zelfs niet mogelijk. Hij weigerde enige vorm van formele initiatie aan te bieden. Sri Ramana moedigde degenen die naar hem kwamen voor advies altijd aan om te volgen wat natuurlijk en waar was in hun leven.

\n\n\n\n

Hij gaf de basisinstructie. Als hem gevraagd werd, zou hij twijfels en verwarring verduidelijken. Hij hielp het begrip van zijn studenten te verfijnen. Maar als het om levensadvies en begeleiding ging, wees hij mensen naar zichzelf. Vermoedelijk liever vertrouwend op de aangeboren wijsheid van het Zelf zoals het zich in elk wezen manifesteert. En zijn volgelingen hetzelfde willen laten leren.

\n\n\n\n

HUISHOUDER, RENUNCIAAT? DIT ZIJN SLECHTS GEDACHTEN

\n\n\n\n

“GEVRAAGD: ‘HOE STAAT EEN GRIHASTHA (huishouder) ERVOOR IN HET SCHEMA VAN MOKSHA (bevrijding)?’ Zei Bhagavan: ‘Waarom denkt u dat u een grihastha bent? Als u als sannyasi (asceet) naar buiten gaat, zal een soortgelijke gedachte dat u een sannyasi bent u achtervolgen. Of u nu in het huishouden blijft of het verlaat en naar het woud gaat, uw geest gaat met u mee. Het ego is de bron van alle gedachten. Het creëert het lichaam en de wereld en doet u denken dat u een grihastha bent.

\n\n\n\n

Als u de wereld verlaat, zal het alleen de gedachte sannyasi vervangen voor grihastha, en de omgeving van het woud voor die van het huishouden. Maar de mentale obstakels zullen er nog zijn. Ze nemen zelfs toe in de nieuwe omgeving. Er is geen hulp in een verandering van omgeving. Het obstakel is de geest. Die moet overwonnen worden, thuis of in het woud. Als u het in het woud kunt doen, waarom dan niet thuis? Waarom dan uw omgeving veranderen? Uw inspanningen kunnen ook nu gedaan worden — in welke omgeving u ook nu bent. De omgeving zal nooit veranderen naar uw wens’.

\n\n\n\n

UW LEVEN INTERFEREERT NIET MET UW SPIRITUELE PRAKTIJK

\n\n\n\n

Waarom zou uw beroep of plichten in het leven uw spirituele inspanning belemmeren? Er is bijvoorbeeld een verschil tussen uw activiteiten thuis en op kantoor. Bij uw kantooractiviteiten bent u losstaand, en zolang u uw plicht doet, geeft u er niets om of het resulteert in winst of verlies voor de werkgever. Maar uw plichten thuis worden uitgevoerd met gehechtheid en u bent de hele tijd bezorgd of ze voordeel of nadeel zullen brengen voor u en uw gezin. Het is mogelijk om alle activiteiten van het leven met onthechting uit te voeren en alleen het Zelf als reëel te beschouwen.

\n\n\n\n

Het is verkeerd om te veronderstellen dat als men in het Zelf is vastgezet, de plichten in het leven niet goed worden uitgevoerd. Het is als een acteur. Hij kleedt zich, speelt en voelt zelfs het deel dat hij speelt, maar hij weet dat hij werkelijk niet dat karakter is maar iemand anders in het echte leven. Op dezelfde manier, waarom zou het lichaamsbewustzijn of het gevoel ‘ik ben het lichaam’ u storen, zodra u zeker weet dat u niet het lichaam maar het Zelf bent. Niets wat het lichaam doet zou u moeten schudden uit de verblijf in het Zelf. Zulk verblijf zal nooit interfereren met de behoorlijke en effectieve vervulling van welke plichten het lichaam ook heeft, net zoals het bewustzijn van de acteur van zijn werkelijke status in het leven zijn spelen van een rol op het toneel niet belemmert.”

\n\n\n\n

WAAROM IS DE METHODE VAN ZELFINQUIRY VAN SRI RAMANA MAHARSHI VANDAAG ZO BELANGRIJK?

\n\n\n\n

De boodschap van Sri Ramana Maharshi is werkelijk tijdloos. Er is bijna geen verwijzing in zijn leer naar enig soort systeem of culturele context. Het vereist ook geen geloof in een godheid en geen lectuur van een bepaalde tekst. De onderliggende aannames van de praktijk zijn eenvoudig. Ze kunnen logisch worden begrepen met een paar momenten reflectie op iemands eigen ervaring.

\n\n\n\n

Er is een eenvoudige, directe focus op het meest essentiële aspect van elke spirituele reis. Namelijk, vergeet wat u niet bent, herinner wat u werkelijk bent.

\n\n\n\n

Dit maakt zijn boodschap niet alleen relevant in elke tijd, elke cultuur, enzovoort. Maar zoals zelfs Sri Ramana zelf door zijn begeleiding liet zien, is deze boodschap de essentie van al de praktijken. Zo kan het worden geïncorporeerd en diepte brengen aan Hatha Yoga, christelijk gebed, het zingen van mantra’s of eigenlijk elke andere vorm van spirituele praktijk.

\n\n\n\n

EEN OP ZICHZELF STAANDE PRAKTIJK, COMPATIBEL MET ELK MOMENT VAN HET LEVEN

\n\n\n\n

Een ander belangrijk punt is dat dit een vorm van spirituele praktijk is die op zichzelf staat. Het vereist geen speciale of gecompliceerde ademhalingstechnieken. Er zijn geen visualisaties vereist. Zelfs externe afleidingen zoals geluiden, zelfs gesprekken, kunnen gemakkelijk worden opgenomen in de praktijk.

\n\n\n\n

Men hoeft alleen maar de aandacht te laten rusten in intimiteit met de bron van handelingen, woorden, percepties. Dit is natuurlijk gemakkelijker gezegd dan gedaan. Maar met oefening kan deze houding worden aangeleerd.

\n\n\n\n

Daarom is deze praktijk misschien een van de meest relevante vormen van praktijk voor onze moderne tijd. Want zelfs 20 minuten formele praktijk kan leiden tot een ervaringsmatig begrip van de praktijk. Daarna hoeft u alleen maar zo vaak mogelijk gedurende de dag terug te keren naar die houding.

\n\n\n\n

Ze herinneren ons er allereerst aan dat genade voor ons beschikbaar is. Dat begeleiding en ondersteuning altijd beschikbaar zijn. En ze herinneren ons eraan te vertrouwen. Om te vertrouwen in de mogelijkheid van Liefde, Waarheid en Vrijheid als levende werkelijkheden op deze aarde.

\n\n\n\n

Specifiek faciliteert de praktijk van de pujas die in de bladeren worden aanbevolen een speciaal soort verbinding. Een die wordt gevormd tussen de zoeker en de godheid.

\n\n\n\n

\n